مجتهدين [ 1 ] اذان گفتن در اين سه جا [ 2 ] را حرام مىدانند « 1 » . امّا آن دو امر كه حرام است : اوّل : اذان گفتن قبل از آنكه وقت نماز داخل شود مگر اذان نماز صبح كه قبل از طلوع فجر جايز است . دوم : گفتن « الصَّلاةُ خَيرٌ من النوم » در اذان صبح ، مگر به‌واسطهء تقيّه كه نزد مخالفان گفتن آن سنّت است . فصل اقامت « 2 » بعد از اذان سنّت مؤكّد است [ 3 ] و با آنكه اذان ثواب عظيم دارد ثواب اقامت بيش از ثواب اذان است ، و سنّت است كه آواز در اقامت بلند نكند [ 4 ] و تأنّى در آن سنّت نيست بلكه ترك تأنّى سنّت است . و سيّدمرتضى - / عليه‌الرحمه - [ 5 ] اقامت را در نمازهاى پنجگانه واجب مىداند و بىوضو اقامت گفتن [ 6 ] را حرام مىداند و ايستادن را

--> [ 1 ] اين قول احوط است . ( تويسركانى ) * فرمايش بعضى از مجتهدين موافق با احتياط است ، ترك نشود . ( دهكردى ، صدر ) * اين قول اقوى است ، هرگاه جمع نمايند ميان دو نماز ، بلكه در هر موضعى كه جمع نمايند ميان دو نماز را اذان از براى نماز دوم محلّ تأمّل و اشكال است . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] اگر يكى از اين سه جا اذان بگويد به قصد خصوصيّت و مشروعيّت نگويد ، بلكه بعنوان رجاء مطلوبيّت و ادراك ثواب بگويد . ( نخجوانى ) [ 3 ] احوط عدم ترك اقامه است در صلات پنجگانه از براى مردان ، مگر در مقامات سقوط . ( يزدى ) [ 4 ] بلكه سنّت است بلند كردن ، نه به مقدارى كه در اذان بلند مىكنند . ( خراسانى ) [ 5 ] قول مرحوم سيّد مرتضى احوط است . ( تويسركانى ) * متابعت سيّد اولى ، بلكه احوط خواهد بود . ( صدر ) [ 6 ] اقوى اشتراط طهارت است در اقامه ، و امّا ايستادن و حرف نزدن ، پس شرط نيست در آن ، هرچند احوط است . ( يزدى ) ( 1 ) علّامهء حلّى ، تحرير 1 : 223 . شهيد اوّل ، بيان : 142 . ( 2 ) اقامت / اقامه .